Page 3 - Sliedrecht 1949-1945

IN MEMORIAM

"Juffrouw, breng U mij de lijst van oorlogsslachtoffers even!" Zoo kreeg
ik haar in handen, kwam er mee thuis.
In de stille beslotenheid van mijn kamer ben ik gaan lezen. 't Is een amb-
telijk stuk werk, zulk een lijst. Namen, namen, nog eens namen! Ze is nog
lang .niet volledig, zoodat wij zelf haar niet publiceeren kunnen.
Onder 't hoofd "door oorlogsgeweld te Sliedrecht overleden" staan 30
namen.
Als wij gaan lezen, blijkt, dat door luchtbombardementen stierven 11
vrouwen en 24 mannen. In 4 gevallen is als doodsoorzaak "beschieting"
genoemd. Achter één naam lees ik "gefusilleerd".
Enkele door de Duitsche kogel gevallen Sliedrechtenaren hadden hun do-
micilie elders en komen op deze lijst niet voor. Evenmin geeft deze lijst
ons opheldering over het lot dat onze weggevoerde Joodsche families
heeft! getroffen.
Ik sla een blad om! Een tweede rubriek! "Door oorlogsgeweld elders over-
leden". Dit is een voorloopige opgave van 40 slachtoffers. Enkele blanco
vellen bieden plaats voor meer.
Van de namen, die voor 't meerendeel ons niet bekend zijn, dwaalt ons
oog af naar de doodsoorzaak! Vele vraagteekens spreken hier een duide-
lijke taak. Hier en daar is 't vraagteeken afgewisseld door een enkel
woord: "uitputting en ondervoeding", "marteling". Als plaats van over-
lijden is meestentijds aangegeven den naam van een Duitsche stad of van
'n kamp. Hier en daar staat te lezen: "Engeland", "Curaçao". Dit betreft
een opgaaf van hen, die aan geallieerde zijde hun leven lieten.
Dorpsgenooten! Wij vieren het feest van de bevrijding!
Als wij bij deze feestviering terugdenken aan dat somber verleden, waar-
aan ook deze doodenlijst ons zoo sterk herinnert, dan beseffen wij, dat
wij deze bevrijding zeker niet in de laatste plaats te danken hebben aan
hen, die het hoogste offer moesten brengen.
Daarom willen wij in gedachten een oogenblik toeven bij hen, die treuren
over hun dooden. Wij willen eerbiedig een plaats reserveeren voor hen,
die vandaag denken aan de offers, die ze moesten brengen. God zij hen
genadig!
Door een oogenblik van absolute stilte willen wij onze dooden eeren. Zij
gaven hun leven niet voor niets! Zij gaven hun leven voor een betere
toekomst. Aan U en ons, die de bevrijding mochten beleven, de plicht',
om die betere toekomst tot verwerkelijking te brengen.

"Maar als ik leven mag tot de bevrijding
En juichen op het Overwinningsfeest:
God, doe mij dan dit weten: wat voorbij ging
Aan nood en leed, is niet vergeefs geweest."