Page 18 - Stuij Familiemagazine juli 2000
P. 18

Stuij Familie Magazine

Onvolledig
De burgerlijke stand als een instelling van onschatbaar nut voor bevolking en bestuur, zonder
welke een geregelde samenleving feitelijk onmogelijk zou zijn, werd indertijd in ons land in

                                             1811 ingevoerd door Napoleon Bonaparte.
                                             Hoe was de toestand op dit gebied vóór 1811? Vanaf
                                             het begin van de christelijke jaartelling was het
                                             aantekening houden van doop (geboorte), huwelijk en
                                             begraving (overlijden) geheel in handen van de
                                             geestelijkheid. Geen wereldlijk gezag dat er aan dacht
                                             hieraan te tornen, want voor al deze gebeurtenissen in
                                             het leven van de burgers kwamen zij immers bij de kerk
                                             terecht, zelfs voor hun begraving. De kerkelijke
                                             registers werden ongetwijfeld uit een lofwaardig streven
                                             naar orde bijgehouden. Meer dan korte soms zelfs zeer
                                             onvolledige aantekeningen bevatten zij niet. Bovendien
                                             haperde er af en toe wel iets aan de geregelde
                                             bijhouding.
                                             Een wettelijke verplichting daartoe bestond niet.

                                             Het later terugvinden van een persoon leverde
                                             meermalen grote problemen op. Men moest daartoe
                                             weten tot welke godsdienstige gezindte hij of zij
behoorde en dus in welke kerk gedoopt was. Bij het ontbreken van deze gegevens moest dan
een groot aantal registers worden geraadpleegd, want in elk dorp en in elke stad waren er in
totaal heel wat verscheidene registers aanwezig. Men vergeten niet, dat elk kerkgebouw zijn
eigen registers had!
Met het draaien van de tijd kwamen er mensen, die tot geen kerkgenootschap behoorden en
deze konden voor hun huwelijk en verdere aangelegenheden bij schout en schepenen terecht.
De daaruit ontstane registers zijn nog wel aanwezig, maar zijn uiteraard onvolledig. Hoewel
de samenleving andere eisen begon te stellen, bleef deze verwarde situatie op dit gebied lang
bestaan. Het wachten was op een onafhankelijke organisatie die steunende op zijn macht en
invloed als eerste vereiste voor die radicale verbetering en volmaking van de
volksadministratie de huwelijksvoltrekking en het bijhouden van de verscheidene registers in
één hand, namelijk in die van de Staat wilde brengen. Die sterke man werd gevonden in
Napoleon Bonaparte.

'Code Napoleon'
Napoleon begon met een commissie in het leven te roepen die bestond uit rechtsgeleerden. Zij
kregen de opdracht een burgerlijk wetboek samen te stellen. Dit zou later de naam krijgen:
'Code Napoleon'. Toen het voltooide ontwerp de goedkeuring van Napoleon kon wegdragen,
werd de wet in Frankrijk onmiddellijk ingevoerd.
Het beruchte decreet (verordening) van Napoleon: "La Hollande est réunie à l'Empire"
betekende voor ons helaas het verlies van onze onafhankelijkheid en bij decreet van 8
november 1810. Ondanks het herstel van Nederlands onafhankelijkheid in 1813, bleef dit
Franse wetboek in ons land gelden tot 1 oktober 1838, toen een Nederlands wetboek in
werking trad. Gedurende het gehele jaar 1812 en het grootste deel van 1813 hield men de
registers op hoog bevel in de Franse taal bij.

juli 2000  17
   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23