Page 37 - Stuij Familiemagazine juli 2000

Stuij Familie Magazine

Veel artikelen waren helemaal niet meer verkrijgbaar.
Dit betekende wederom een scherpe daling van omzet en winst voor het bedrijf.
Bovendien meest een deel van het personeel onderduiken om aan tewerkstelling in Duitsland
te ontkomen.

Jan heeft ze zo goed als dat kon hun salaris doorbetaald om dat onderduiken ook feitelijk
mogelijk te maken. In de gegeven omstandigheden betekende dit wel dat werd ingeteerd op
het bedrijfskapitaal.

Toen in mei 1945 de oorlog was afgelopen kwam het economisch herstel maar heel traag op
gang, veel goederen bleven nog lange tijd gerantsoeneerd. Jan kampte met het probleem dat
het resterende bedrijfskapitaal te gering was geworden. Ook de bedrijfsauto was verdwenen en
moest vervangen worden. Door het trage herstel van de economie was er ook nauwelijks
sprake van omzet- en winstgroei. Dit maakte het moeilijk om nieuw kapitaal aan te trekken,
rente en aflossing konden niet verdiend worden.

Jan heeft nog enkele jaren
geprobeerd om zijn bedrijf te
redden maar heeft tenslotte,
in het begin van de vijftiger
jaren, de zaak moeten
opheffen. Hij is nog enkele
jaren in loondienst gaan
werken.

Bij het uitbreken van de
tweede wereldoorlog brak Jan
met het pacifisme alhoewel
dat imago hem nog goed van
pas kwam en hij dat nog wel
cultiveerde. Aangezien hij
uiterst zwijgzaam was over
dat soort zaken heb ik over
die periode weinig met hem
kunnen spreken. Zeker is dat
hij niet bij een verzetsgroep
was aangesloten maar bij
heeft wel op allerlei manieren
de helpende hand geboden
aan zijn personeel, de familie
en zijn vrienden.

Alhoewel hij wel beschikte
over beperkte voorraden van begeerde artikelen heeft bij zich nimmer met zwarte handel
bezig gehouden. Al eerder heb ik vermeld dat hij het zijn personeel financieel mogelijk
maakte om onder te duiken. Ook weet ik dat hij in zijn pakhuis ruimte beschikbaar stelde voor
het bergen van inboedels van mensen die hun woning hadden moeten ontruimen. Ik herinner
36 juli 2000