Page 12 - Stuij Familiemagazine november 1998
P. 12
Stuij Familie Magazine
DOE HET EENS ANDERS!
door L. Ooms
Als je een familiestamboom bekijkt moet je wel tot de conclusie komen dat vrouwen daarin
ondergewaardeerd worden! Ze worden slechts genoemd omdat ze trouwen met mannelijke leden
van die stam. Soms wordt er nog wel bij vermeld wie hun ouders waren, maar daar blijft het
verder meestal bij. Hun verdere voorouders blijven rusten in de duisternis van de vergetelheid.
Het lijkt wel of vrouwen er alleen maar in voorkomen omdat ze in staat zijn kinderen aan de
stamboom toe te voegen! Als het niet om mensen zou gaan, zou je kunnen zeggen dat ze
vermeld worden alsof ze een soort produktiemiddel zijn!.
Dochters worden in de stamboom genoemd als zijnde kinderen van
stamleden, maar zodra ze huwen stoppen daar de lijnen waarmee ze
aan hun stam zijn verbonden. Ze voegen er niets aan toe.
Dochters dragen wel de naam van de vader (hoewel dat
tegenwoordig ook anders kan!), maar ze zijn geen stamhouders.
Zij worden bij hun huwelijk opgenomen in de stamboom van
de echtgenoten en nemen daar een eveneens ondergewaardeerde plaats
in.
Bij een gewone stamboom wordt de mannelijke lijn gevolgd,
d.w.z. dat men van de oudste gevonden voorouders nagaat
welke nazaten zij hebben. De afstammingslijnen worden alleen door mannen voortgezet. De
stam wordt derhalve in stand gehouden van vader op zoon. Mannelijke stamleden worden dan
ook stamhouders genoemd!
Als ze allen dezelfde achternaam dragen, en zeker na de invoering van de Burgerlijke Stand is
dat het geval, vereenvoudigt dat het zoeken naar gegevens voor het samenstellen van de
stamboom.
Gaat het in onze cultuur dus om de lijn via de vader, in het Jodendom is iemand slechts jood als
zijn moeder joods is. Is de vader joods en de moeder niet, dan geldt een kind als niet-joods! Dat
is veel duidelijker, want het moederschap staat vast terwijl aan het vaderschap in sommige
gevallen wel eens getwijfeld zou kunnen worden.
Er zou zeker iets voor te zeggen zijn om een stamboom volgens de vrouwelijke lijn, dus van
moeder op dochter, samen te stellen. Een dergelijke stamboom zou om de bovengenoemde
reden betrouwbaarder zijn dan die volgens de mannelijke lijn.
We zouden minder moeite hebben met ongehuwde vaders, dan we nu wel eens hebben met
ongehuwde moeders waarbij de biologische vader onbekend is gebleven. Een kind van een
ongehuwde moeder draagt meestal háár achternaam, en in zo'n geval zullen we geneigd zijn een
buitenechtelijk kind maar in de stamboom van de familie van de moeder op te nemen, hoewel
het feitelijk tot de stam van de biologische vader behoort.
Maar als die onbekend is hebben we een moeilijkheid. Bij een stamboom volgens de
vrouwelijke lijn is de biologische vader minder belangrijk geworden. De moeder staat vast, dus
haar buitenechtelijke kind hoort er ook echt bij!
November 1998 11
